mote to teraz mori — zmieniła się tylko nazwa

Ta aplikacja zaczęła się od nazwy mote. Od 15 września 2026 roku jej nazwa to mori. Jeśli wpisaliście mote w polu wyszukiwania, trafiliście we właściwe miejsce — ta sama aplikacja, ci sami ludzie, ten sam adres.

Powód zmiany nazwy jest jeden. W Microsoft Store istniała już aplikacja o nazwie mote, a w tym samym miejscu znajdował się produkt o tej samej nazwie. Dowiedzieliśmy się o tym podczas przygotowań do następnego kroku, czyli aplikacji dla Windows, i porównując po kolei kandydatów ze sklepami, domenami i repozytoriami pakietów, otrzymaliśmy nazwę mori. Po japońsku można ją odczytać jako 森 (las — cisza, która niczego nie robi, gdy pozostawi się ją otwartą) oraz 守り (ochrona — nie zmieniać bajtów, których użytkownik nie zapisał). Na ekranie zawsze zapisujemy ją małymi literami jako mori.

Co się zmieniło, a co pozostało bez zmian

Zmieniło się miejsce, w którym wyświetlana jest nazwa. Dotyczy to tytułu okna i komunikatów w dwunastu językach, mori --version, nazwy pliku wykonywalnego, identyfikatora aplikacji com.motemd.Mori, elementu pulpitu i ikony, pakietu apt mori, Flatpak com.motemd.Mori, nazw pobieranych plików, witryny, dokumentacji i tego bloga, a także publicznego repozytorium motemd/mori.

Znacznie więcej rzeczy pozostało bez zmian. Firma i adres nadal pozostają motemd·motemd.com. W folderze dokumentów nic się nie zmienia — aplikacja zapisuje tylko bajty wpisane przez użytkownika i nie dotyka plików tylko dlatego, że zmieniła się nazwa. Ustawienia również zostają przeniesione. Przy pierwszym uruchomieniu aplikacji pod nową nazwą ~/.local/state/mote zostaje jednorazowo przeniesione pod nową nazwę, a ustawienia, sesje, wersje robocze, kopie zapasowe, historia wersji próbnej i aktywacja nadal znajdują się w środku. Klucze licencyjne również pozostają ważne — nie trzeba pobierać ich ponownie tylko dlatego, że zmieniła się nazwa.

Rzeczy zapisane pod starą nazwą również nie przestają działać. Nazwy plików i sumy kontrolne poprzednich wydań pozostają takie jak wtedy — te bajty zostały wydane pod tą nazwą, a podpis wskazuje właśnie na nie — a adres klucza podpisu get.motemd.com/mote.asc nadal pozostaje dostępny. Witryna informuje wyszukiwarki, że mote to poprzednia nazwa mori. Dlatego niezależnie od tego, czy traficie tu ze starego linku, czy wyszukacie starą nazwę, chodzi o tę samą aplikację.

Jeśli aplikacja jest już zainstalowana

Jeśli aplikacja została zainstalowana przez apt, pakiet przejściowy przeniesie ją za was. W repozytorium znajduje się pusty pakiet mote 1.0.2-2, który pobiera mori, więc wystarczy jedno sudo apt full-upgrade albo sudo apt install mori. Warto wiedzieć z wyprzedzeniem, że apt-get upgrade nie instaluje nowych pakietów, więc przechodzi dalej, zatrzymując mote. Powyższy obraz pokazuje dokładnie odtworzony ekran z czystego Ubuntu 24.04 — po zakończeniu /usr/bin/mote znika, a pojawia się /usr/bin/mori.

Flatpak ma przy starej nazwie aplikacji oznaczenie prowadzące do nowego ID, więc flatpak update przenosi aplikację. Jeśli aplikacja została zainstalowana w katalogu domowym za pomocą install.sh, wystarczy ponownie uruchomić to samo polecenie, a skrypt usunie stare ~/.local/opt/mote i jego element pulpitu. AppImage i tarball nie aktualizują się samoczynnie. Ponieważ numer wersji pozostaje taki sam — 1.0.2 — sprawdzanie aktualizacji nie zauważy nowej wersji; po ponownym pobraniu pliku będzie on miał nową nazwę.

Wersja nadal ma numer 1.0.2

Wersja 1.0.2 została po raz pierwszy wydana 14 września pod nazwą mote. Te same bajty zostały wydane ponownie pod tym samym numerem, a jedyną zmianą jest nazwa — działanie edytora nie zmieniło się ani o jedną linię. Dlatego numer wersji nie został zwiększony, a jedynie pakiet przejściowy apt otrzymał rewizję 1.0.2-2 i trafia na już zainstalowaną tę samą wersję. Tag v1.0.2 nadal wskazuje dokładnie na wydanie z 14 września, a ponownie wydane bajty są dostępne już tylko pod nową nazwą.

Nazwa się zmieniła, ale obietnica, że przechowujemy tylko bajty zapisane przez użytkownika, pozostaje taka sama.