Dlaczego wklejanie obrazów wymaga przejścia przez kartę potwierdzenia
Czy zdarzyło Ci się wkleić zrzut ekranu, nie wiedząc, gdzie i pod jaką nazwą powstał plik, podczas gdy folder wciąż się rozrastał? mote pyta przed zapisaniem obrazu na dysku i odnotowuje na karcie, co i gdzie zostanie zapisane.
W dokumencie Markdown nie ma obrazów. Zapisane są w nim tylko ścieżki do obrazów. Rzeczywiste pliki znajdują się w folderze poza dokumentem.
Dlatego w chwili wklejenia obrazu edytor musi podjąć ważne decyzje. Czy utworzyć plik, gdzie go umieścić i jak go nazwać. mote nie podejmuje tych decyzji bez wiedzy użytkownika.
Plik powstaje dopiero po naciśnięciu przycisku zapisu
Po wklejeniu obrazu ze schowka pojawia się karta potwierdzenia. Najpierw wyświetlana jest na niej względna ścieżka pliku, który zostanie utworzony.
assets/plain-20260907-181756.png
Nazwa pliku zawiera nazwę dokumentu oraz czas wklejenia. Dzięki temu łatwo rozpoznać, z którego dokumentu pochodzi obraz, a wklejenie wielu obrazów nie powoduje ich wzajemnego nadpisywania. Domyślnym folderem jest assets, ale można go zmienić w ustawieniach.
Po naciśnięciu przycisku zapisu plik PNG zostaje atomowo zapisany w tym miejscu, a w pozycji karetki wstawiany jest link. Po anulowaniu plik nie zostaje utworzony.
assets/plain-20260907-181756.png, a plik powstaje dopiero po naciśnięciu przycisku zapisu.Jeśli dokument nie został jeszcze zapisany, najpierw pojawi się prośba o jego zapisanie. Wynika to z tego, że względną ścieżkę obrazu można określić dopiero po ustaleniu lokalizacji dokumentu.
Gdy plik obrazu zostaje przeciągnięty do okna, nie jest kopiowany. Jeśli plik znajduje się w folderze dokumentu, wstawiana jest ścieżka względna, a jeśli znajduje się poza nim — ścieżka bezwzględna. Edytor nie zmienia samowolnie lokalizacji pliku umieszczonego już przez użytkownika.
Zmiana rozmiaru jest zapisywana w dokumencie
Po zaznaczeniu obrazu w trybie podglądu na żywo pojawiają się obramowanie i osiem uchwytów. Przeciąganie narożnika zachowuje proporcje, natomiast przeciąganie krawędzi zmienia rozmiar tylko w jednym kierunku. Podczas przeciągania przewidywany rozmiar jest wyświetlany w pikselach.
Po zwolnieniu uchwytu rozmiar zostaje zapisany na końcu tekstu alt.
- Jeśli zmieniono tylko szerokość:
|300 - Jeśli szerokość i wysokość zmieniono niezależnie:
|300x200
To ten sam sposób, którego używa Obsidian, dlatego obraz jest tam wyświetlany w takim samym rozmiarze. Zmiana rozmiaru trafia do historii edycji, więc można ją cofnąć jednym poleceniem cofania.
Ta składnia nie należy do standardu CommonMark. W przeglądarkach, które jej nie obsługują, |300 może być widoczne jako część tekstu alt. Mimo to zdecydowaliśmy, że informacje o rozmiarze nie będą ukrywane w osobnym pliku. Uważamy bowiem, że stan dokumentu powinien pozostać zapisany w jednym pliku .md.
Nieużywane obrazy nie są od razu usuwane
Po usunięciu linku do wklejonego obrazu lub cofnięciu operacji może pozostać sam plik PNG. W takiej sytuacji mote jednokrotnie pyta, czy przenieść plik do kosza. Nie usuwa go bez pozwolenia i nie pyta ponownie o ten sam plik.
Dotyczy to wyłącznie plików utworzonych przez mote w bieżącej sesji edycji. Obrazy, które znajdowały się wcześniej w folderze, oraz pliki dodane bezpośrednio przez użytkownika pozostają nietknięte. mote nie przeszukuje też folderu w poszukiwaniu nieużywanych obrazów.
Porządkujemy tylko pliki utworzone przez nas i wyłącznie za zgodą użytkownika.
Oryginał pozostaje niezmieniony
mote nie przesyła obrazów do zewnętrznych usług. Nie oferuje również funkcji przycinania, obracania ani korekcji.
Tylko podczas wyświetlania obraz jest dekodowany w zmniejszonym rozmiarze, tak aby żaden z jego boków nie przekraczał 2048 px. Zdekodowane piksele zajmują maksymalnie 64 MB, po czym najstarsze z nich są usuwane. Dzięki temu pamięć nie rośnie bez końca nawet w dokumentach zawierających wiele zdjęć.
Również podczas tego procesu oryginalny plik pozostaje niezmieniony.
mote tworzy nowy plik w folderze dokumentu tylko w jednej sytuacji. Dzieje się to po wklejeniu obrazu i naciśnięciu przez użytkownika przycisku zapisu. W dokumencie zapisywane są jedynie tekst wpisany bezpośrednio przez użytkownika, linki do obrazów oraz ich rozmiary. W każdym wydaniu publikujemy tę listę w rejestrze zmian.
Obrazy są plikami znajdującymi się poza dokumentem. To użytkownik, a nie edytor, powinien decydować, czy je utworzyć, zachować lub usunąć.